Het verhaal is een tuin waar liefde gezaaid is en storm vrede zal oogsten.

Een eeuwigdurend proces van Liefde en Vrede uit dankbaarheid voor ons bestaan. De relativerende eigenschappen van mens en natuur. Een mix van mensheid en geheime kruiden Een elixer van Alchemie. Het geluk van zijn in Vrede en Liefde. Om te delen en te zorgen voor elkaar en het Zelf.

Sara heeft dus ook schoonfamilie die op visite komt, ze voelen zich thuis en weten dit is niet mijn huis en tuin; het is een warm welkom en zo voelt het. Voelen en zijn is niet hetzelfde. Je kan pijn voelen, je bent het niet. Je kan liefde voelen, misschien ben je het. Zo mag en kan de familie tijdens het bezoek dus ook van de tuin van Sara genieten. Het mag en het kan, het hoeft niet. Geheel op eigen wijze, wel op de manier van Sara, het is immers de tuin en het huis van Sara. Zolang ze Sara niet aan- of afvallen, zolang ze Sara haar liefde voor mens en dier met rust laten is er niets aan de hand. Als het regent besluit Sara om de theepot met bijbehorende lekkernijen in de gezellige woonkamer te serveren. Als een Oom besluit de thee buiten in de tuin op te drinken, om wat voor reden dan ook, is dat de beslissing van Oom niet de beslissing van Sara. Sara laat de persoon vrij in zijn of haar keuze; zoals een ieder vrij is in de keuze die hij of zij maakt of niet maakt. Een Tante complimenteert Sara; Wat een heerlijke koekjes, Sara? Heb je ze zelf gebakken. Sara houdt van koekjes bakken en is blij en dankbaar voor het compliment en geeft als dank en uit liefde Tante het recept van de koekjes zodat Tante ook lekkere koekjes kan bakken. Of Tante dat vervolgens ook gaat doen is geheel aan Tante, het enige wat Tante hoeft te doen is Sara te bedanken voor haar gastvrijheid en het delen van het recept. Dankbaar zijn, geven en nemen is het medicijn en het recept voor liefde uit en in liefde. Je hoeft het niet te doen het effect zal merkbaar zijn of niet. In de tuin zijn gezellige terrasjes; en als de wolken verdwijnen en de regen stopt...zegt Sara: Komen jullie naar buiten? Ik heb de tafel gedekt en er is een aparte tafel vol Thaise specialiteiten om samen te genieten van het samen zijn en het heerlijke eten dat Sara met liefde heeft bereid en waar een ieder van mag proeven onder de paraplu van licht en zonnestralen. Wanneer Neef zijn bord vol schept en voor de tv in de huiskamer gaat zitten zal Sara daar niets van zeggen. Sara geniet van haar creaties, begrijpt niet echt waarom Neef daar niet van kan genieten maar laat hem zoals hij is op dit moment. Neef zal zelf moeten ontdekken wat genieten is en op dit moment kijkt hij televisie en eet zijn volle bord leeg. Bedanken? Nee, waarom? Dat antwoord zal later komen als Neef het in werkelijkheid en in realiteit gaat vragen. Neef beseft nog niet of is, nee zit in een fase van negeren en koppigheid, de puberteit regeert en reageert om het zelf te ontdekken. De rest van de familie is sociaal samen in de tuin vol bewondering over het groeien en bloeien in de tuin van Sara en vol lof en met volle mond over het heerlijke voedsel wat Sara met liefde heeft klaargemaakt. Na het eten geniet ieder op zijn of haar manier om het eten in de maag te laten zakken. Ja, het is waar liefde gaat door de maag!

 

Schoonzus helpt Sara met de afwas en samen bespreken ze de nationale en internationale problemen, de dagelijkse beslommeringen en 'vrouwen' geheimen die in deze 'heilige' relatie in vertrouwen worden gedeeld en dan ook geheim blijven in wederzijds vertrouwen. De rest van de familie blijft in de tuin. Zij kletsen over sport en politiek, vaak als een kip zonder kop, kakelend door elkaar. Er is geen eenheid maar dualiteit. Oom en de partner van Sara die haar echtgenoot op papier is en in leven haar compagnon, gaan aan een ander tafeltje zitten en delen het woord van de Baghavad Gita. Sara en schoonzus zijn klaar met de afwas, zij zetten koffie en thee uit liefde alsof het gedrukt staat. Nee, ze maken het niet het is al koffie en thee, wat gemaakt is hoef je niet nog eens te maken het is uitgemaakt. Je kan wel wat toevoegen in dit geval water! Met behulp van licht en vuur word de koffie gezet; de koffie en thee zijn al op aarde gemaakt,gecreeerd, gegroeid en verder gegroeid. Water, licht, vuur, hout en aarde. De bron van leven uit liefde; de bron van ons bestaan. Zonder deze ingredienten vormt het geen natuurlijk geheel. Door toevoeging van buitenaardse, onnatuurlijke ingredienten wordt het een samenstelling van ziekte, macht en machteloosheid. De kracht van het pure bestaan ontbreekt.

Terug in de tuin, niet achteruit maar vooruitlopend worden de dranken, koffie en thee in dit geval, op tafel gezet. Schoonzus heeft de honing, bruine suiker, de soya- en geitenmelk, voor eventuele aanvulling van het geheel naar eigen smaak, mee naar buiten genomen. Tante vraagt in het algemeen of er ook zoetjes zijn. Sara, die de enige is die antwoord kan geven, antwoord hierop; Nee, lieve tante wij gebruiken natuurlijke ingredienten zodat MIJN man niet weer ziek wordt maar steeds beter wordt in ziel en zaligheid na de waarschuwing van zijn hart. Sara legt nu wel de nadruk op MIJN man voor alle duidelijkheid. Tante doet al mopperend over de prijsverhogingen van waspoeders, rijk-makende, verjongende cosmetica producten en samengestelde supplementen, welke Sara dagelijks van verse kruiden en blaadjes van medicinale en helende planten uit eigen tuin creeert met toevoeging van rozen- en puur water, een scheutje honing bij de thee. Na de thee wil Tante wel eens weten hoe die rare plant daar in de hoek gedreven met immense grote bladeren heet. Sara zegt het Thaise woord en met een grote glimlach ik weet de Engelse naam niet, ik weet niet alles! Ik wil U wel graag rondleiden door de tuin. Dat wil Tante maar al te graag!

 

Ze wandelen rustig door de tuin en bij ieder stapje laat Sara aan Tante zien hoe mooi de plant of het kruid is geworden en hoe ieder blaadje langzaam gegroeid is en uiteindelijk, vanuit de vrucht, de ware bloem toont. Tante staat te popelen van ongeduld ze heeft haar oog laten vallen op een rode ster, die heel ver weg staat aan het einde van de tuin. Tante probeert zich in te houden en zegt o, wat mooi allemaal. Waarop Sara zegt; Ik kan u wel een stekje van de Holy Basil geven? Zij groeit als kool en laat zich graag delen. Delen doet helen en het groeit vanzelf verder. Tante is niet zo heilig, gelooft niet in een vredig groei-proces wat ze dan ook zegt en gelijk er achter aan: "Kun je me die ster daar, zie je hem door de bomen van het bos, laten zien?" Sara zegt: " Ja hoor Tante, ik weet waar de ster staat maar we zullen toch echt eerst rustig door de tuin moeten wandelen om geen scherven van potten maar scherven van geluk achter ons te laten. Tante denkt ja, ja maakt mij niet uit ik vraag wel een nieuwe pot aan mijn lieve mannetje en alles komt in kannen en kruiken. Sara loopt achterom, met Tante als een schaduw in haar kielzog, langs de composthoop waar op een natuurlijke manier alles weer aarde wordt. Tante roept: " Wat is dit voor een lucht, het stinkt!" "Nee," zegt Sara "dat zegt U omdat U niet weet wat het is. Het ruikt naar onkruid en afval wat weer aarde wordt." "Nou, zegt Tante "ik vind het maar niks, ik prop alles in een plastic zak; het overschot van het eten we hebben immers altijd veelsteveel, je weet nooit wie er langs komt he! En als de batterijen leeg zijn gooi ik ze erbij die werken maar zo kort tegenwoordig. Net als de buurvrouw waar doet ze het van?" Sara is niet geinteresseerd in de buurvrouw van Tante ze kent haar ook niet. Er gaat wel een lichtje branden en Sara zegt: "Misschien kunt U Oom vragen om een batterijenoplader te kopen als U morgen naar de Tesco gaat? Voorheen heette het Lotus maar dat is verleden tijd ze hebben geen zin meer om alleen te zijn, service-gericht en plichtsgetrouw zijn ze gefuseerd. Ik haal wat ik nodig heb bij de buurtsuper of op de lokale markt. Het meeste komt uit eigen tuin." "O, ja" zegt Tante: " Het is zeker frustrerend zo'n grote winkel als je een kleine boodschap wil doen zoek je je wezenloos. Daarom doe ik alle boodschappen daar waar de aanbiedingen zijn gedrukt op krantenpapier en zo voordelig een kind kan de was doen en ik voel me gelukkig en geprezen dat ik daar alles kan kopen. De rest neem ik ook gelijk mee en een nieuw jurkje is nooit weg toch! Alles bij de hand heerlijk en lekker makkelijk. Ik ben uitgekletst." zegt Tante, " Zullen we naar de ster gaan." "God zij geprezen!", zegt Sara en laat Tante de weg naar de ster zien, maar niet eerder dan dat ze Tante een paar verhalen van wijsheid in diverse geuren en kleuren heeft voorzien. Ze staan uiteindelijk voor de ster. "Mag ik hem plukken?" vraagt Tante. "Wat een sprookje......" zegt Sara, "een sprookje van 1000 en 1 nacht." Sara hoort Tante niet ze wil haar ook niet horen. Sara is in verrukking en vervoering in extase en liefdesdronken als ze beseft hoe mooi het paradijs op aarde is. De tuin die ze het paradijs van Sara noemt, gedragen door Aarde. Sara is gelukkig. Nog vol van verwachting en zeer teleurgesteld loopt Tante met gebogen hoofd en stil zwijgend naast Sara terug naar de tafel van 7. Met grote bewondering voor alles wat leeft zegt Sara: "Lieve mensen, ik hou van jullie allemaal! Nu is de hoogste tijd voor Mijn man gekomen om te rusten. Moge jullie weg terug makkelijk te vinden zijn , rij veilig en stop voor het licht. Ik weet er zijn er veel met radar voor door rijders, roekeloze weggebruikers en o, alstublieft pas op voor overstekend wild en loslopende olifanten is hier de normaalste zaak van de wereld. Er zijn ook koeien op de weg die soms over een kip heen lopen. Ach, zegt Sara en ratelt door, de wijsheid in pacht en vanuit liefde voor alles wat leeft, zo zielig de kuikens verdwijnen voor je het weet achter de horizon voorbij de vissen achter het net. In grote scholen leren ze zwemmen en soms zijn ze met 1 net gevangen als er weer eens een hengeltje uitgegooid word als de hond in de pot gevonden is. Zo zielig! al die slachtoffers die overreden zijn door wegpiraten an mede-gebruikers. Pas op! staat met grote borden langs de weg maar niet voordat U overgestoken bent en kinderen: die zie je niet s' avonds laat die zijn thuis in wezen waar ze onderwezen worden, zonder goed gedrag krijg je hier nog steeds de stok en een death- penalty als je stoned over straat loopt. Daarom wens ik U voor nu ga in vrede, welterusten voor straks en slaap zacht zonder hard kussen."

 

Sara wuift alles weg en zweeft samen in gezelschap van partner, een levensgezel, naar hogere sferen. Sara ziet Engelen in visioenen van liefde, licht en ruimte, boven haar stralen om vervolgens de volgende morgen te baden in een weelde van rozen, in haar roze ochtendjas, begroet Sara de nieuwe dag. Sara omhelst en knuffelt dier en plant, groet vriendelijk en lachend naar ieder wezen die haar tuinpad kruist. Ik heb je lief, zo lief! Dank je wel lieve Sara, dank je wel voor alles wat je geeft en deelt, zelfs je huis. Sara, vanuit het diepst van mijn hart bedank ik je ook voor het wegwerken van de was en de vlekjes op de uiteinden. Dank je wel lieve Sara voor het rozenwater en de HOLY Basil, dank je wel lieve Sara dat ik de pers mag gebruiken om de wortels en het kruid te scheiden en samen te laten smelten op een vuur vol liefde brandend in de zon. Maar bovenop dit al, Sara bedank ik je voor het laten zien en het tonen van een ster, hij staat niet ver maar heel dichtbij in het licht der duisternis laat Sara alle sterren stralen en kan een ieder weer glimlachend in de spiegel kijken, na beslagen van ijs gesmolten te zijn en opgelost in een zee van wonderen waar de zoute tranen een proces geweest zijn van wat was en wat verandert door licht en zonnestralen waar water weer samenkomt uit de oorsprong van de rivier die zachtjes kabbelt als een beek langs heldere dalen, waar groen door het licht opklimt langs glooiende en steile hellingen via een richting om het doel langs diverse wegen en rustige paden en vredige lanen bloeiend in weelde soms hun kopje laten hangen uit onrust en onvrede in een wereld van vele mogelijkheden en beperkingen die we ons zelf op leggen. Uiteindelijk belanden we in zee voor de overwinning en genade om te zwemmen met dolfijnen de voorbodes die een boodschap brengen naar een hemel op aarde om terug te zwemmen naar de BRON van Ons bestaan uit Liefde in Vrede waar het hele proces opnieuw zal beginnen. Welterusten en rust zacht lieve Sara het is tijd om verder te reizen. Ik zie je in mijn droom-kasteel, een paradijs op Aarde, waar geen tijd maar ruimte is, vlakbij de tuin van Sara.